.

MAGAZYN PANORAMA
352 Bergevin, Suite 6 
Lasalle, Qc
H8R 3M3 

E-mail: office@panoramanews.org

Tel. (514) 367-1224 
Tel. (514) 963-1080



 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Dziewczynka z magnetofonem szpulowym

Magdalena Skoczylas - nauczycielka, emigrantka i autorka podcastu "Dom, który noszę" - od kilku lat mieszka w Kanadzie, gdzie z potrzeby serca i doświadczeń życiowych stworzyła przestrzeń do rozmów o emigracji, tęsknocie i budowaniu życia od nowa. Jej droga pokazuje, że nawet najcichsze marzenia z dzieciństwa mogą znaleźć swoją drogę realizacji - czasem w zupełnie nieoczekiwany sposób.

Zapraszamy do słuchania jej podcastów na YouTube, gdzie w rozmowach z gośćmi dzieli się historiami ludzi, którzy - podobnie jak ona - próbują zrozumieć, czym jest dom, kiedy zostawia się go za sobą i zaczyna budować od nowa w innym kraju.

Poniższy tekst jest opowieścią o emigracji, marzeniach i o tym, że nigdy nie jest za późno, by je spełniać.

Kiedy miałam dziesięć lat, siadałam przed magnetofonem szpulowym i nagrywałam własne audycje. Godzinami bawiłam się w radio. Miałam wtedy jedno wielkie marzenie: prowadzić kiedyś nocne audycje radiowe na żywo - takie, do których ludzie dzwonią, opowiadają o swoim życiu, a ja mogę ich słuchać i z nimi rozmawiać.

To marzenie było tylko moje. Nie pamiętam, żebym komukolwiek o nim opowiadała. Chyba bałam się nawet wypowiedzieć je na głos. Dorastałam w niewielkim, około dziesięciotysięcznym Więcborku. Wydawało mi się wtedy, że radio i dziennikarstwo to świat nieosiągalny dla dziewczynki z małego miasteczka.

Z czasem schowałam to marzenie głęboko w sobie. Przyszło dorosłe życie: studia, Toruń, praca nauczycielki, rodzina, wychowywanie trzech synów, a później emigracja.
Siedem lat temu zamieszkałam w Kanadzie. Miałam 47 lat. Dla wielu osób byłby to moment, w którym trudno zaczynać wszystko od nowa. A jednak.

Jak wielu emigrantów zostawiłam za sobą bliskich, znajome miejsca i życie, które dobrze znałam. Emigracja zmienia człowieka - uczy pokory, cierpliwości i budowania wszystkiego od nowa.
Od pierwszego dnia mojego życia w Kanadzie zaczęły fascynować mnie historie ludzi, którzy podobnie jak ja rozpoczęli swoje życie na emigracji.

Od zawsze bardziej niż miejsca interesowali mnie ludzie - ich wybory, doświadczenia i historie. Kiedy poznawałam osoby żyjące na emigracji, niemal odruchowo pytałam: "Skąd jesteś? Co zostawiłeś za sobą?". Każda odpowiedź była inna. Każdy wyjechał z innego powodu. Każdy niósł ze sobą własną historię.

Dopiero niedawno zrozumiałam, że to właśnie wtedy zaczął rodzić się pomysł na podcast.
Rok temu doświadczyłam w swoim życiu trudnych wydarzeń. Pomyślałam wtedy, że nie chcę, aby całą moją uwagę pochłonęło to, co boli. Chciałam świadomie skierować ją w stronę czegoś dobrego. Tak wróciłam do marzenia dziewczynki z magnetofonem szpulowym.

Zaczęłam tworzyć podcast "Dom, który noszę". Myślałam o nim od dawna, podobnie jak o jego temacie. Od początku był dla mnie czymś więcej niż projektem - stał się formą autoterapii. Pomógł mi się pozbierać.

Dziś do podcastu zapraszam osoby, które podobnie jak ja doświadczyły emigracji. Rozmawiamy o codzienności, tęsknocie, odwadze, początkach i o tym, czym dla każdego z nas jest dom.
Obok rozmów nagrywam również felietony, w których dzielę się własnymi przemyśleniami i doświadczeniami. Niezależnie od formy, w każdym odcinku przewija się jeden wspólny motyw: emigracja i człowiek, który próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie.

Kiedy nagrywałam pierwszy odcinek, nie myślałam o zasięgach. Byłam przekonana, że będą go słuchać moi synowie, najbliższa rodzina i kilku przyjaciół. Dlatego ogromnym zaskoczeniem i wzruszeniem było dla mnie to, że zaczęły mnie słuchać osoby, których nigdy wcześniej nie poznałam. Każda wiadomość, każdy komentarz i każde dobre słowo są dla mnie czymś niezwykle cennym.

Dziś nie prowadzę nocnej audycji radiowej. Nie siedzę w profesjonalnym studiu, ale rozmawiam z ludźmi. Słucham ich historii i myślę, że życie spełniło moje dziecięce marzenie - po prostu zrobiło to inaczej. Mam dziś 53 lata.

Ta historia nauczyła mnie, że marzenia nie mają metryki.

Jeśli więc jest w Tobie marzenie, które od lat odkładasz na później, nie pozwól, by pozostało tylko wspomnieniem. Marzenia czasem cierpliwie czekają, aż będziemy gotowi po nie sięgnąć.
 

Magdalena Skoczylas - nauczycielka, felietonistka oraz autorka podcastu "Dom, który noszę", dostępnego na YouTube i Spotify.
 
 
 

 


PANORAMA - NIEZALEŻNY MAGAZYN POLONII KANADYJSKIEJ
Tel: (514) 367-1224, E-mail: office@panoramanews.org
Designed and maintained by Arkona Web Services
WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE
ZALOGUJ SIĘ