| Dziewczynka z magnetofonem
szpulowym
Magdalena Skoczylas - nauczycielka,
emigrantka i autorka podcastu "Dom, który noszę" - od kilku lat mieszka
w Kanadzie, gdzie z potrzeby serca i doświadczeń życiowych stworzyła przestrzeń
do rozmów o emigracji, tęsknocie i budowaniu życia od nowa. Jej droga pokazuje,
że nawet najcichsze marzenia z dzieciństwa mogą znaleźć swoją drogę realizacji
- czasem w zupełnie nieoczekiwany sposób.
Zapraszamy do słuchania jej podcastów
na YouTube, gdzie w rozmowach z gośćmi dzieli się historiami ludzi,
którzy - podobnie jak ona - próbują zrozumieć, czym jest dom, kiedy zostawia
się go za sobą i zaczyna budować od nowa w innym kraju.
Poniższy tekst jest opowieścią o
emigracji, marzeniach i o tym, że nigdy nie jest za późno, by je spełniać.
Kiedy miałam dziesięć lat, siadałam
przed magnetofonem szpulowym i nagrywałam własne audycje. Godzinami bawiłam
się w radio. Miałam wtedy jedno wielkie marzenie: prowadzić kiedyś nocne
audycje radiowe na żywo - takie, do których ludzie dzwonią, opowiadają
o swoim życiu, a ja mogę ich słuchać i z nimi rozmawiać.
To marzenie było tylko moje. Nie
pamiętam, żebym komukolwiek o nim opowiadała. Chyba bałam się nawet wypowiedzieć
je na głos. Dorastałam w niewielkim, około dziesięciotysięcznym Więcborku.
Wydawało mi się wtedy, że radio i dziennikarstwo to świat nieosiągalny
dla dziewczynki z małego miasteczka.
Z czasem schowałam to marzenie głęboko
w sobie. Przyszło dorosłe życie: studia, Toruń, praca nauczycielki, rodzina,
wychowywanie trzech synów, a później emigracja.
Siedem lat temu zamieszkałam w Kanadzie.
Miałam 47 lat. Dla wielu osób byłby to moment, w którym trudno zaczynać
wszystko od nowa. A jednak.
Jak wielu emigrantów zostawiłam za
sobą bliskich, znajome miejsca i życie, które dobrze znałam. Emigracja
zmienia człowieka - uczy pokory, cierpliwości i budowania wszystkiego od
nowa.
Od pierwszego dnia mojego życia
w Kanadzie zaczęły fascynować mnie historie ludzi, którzy podobnie jak
ja rozpoczęli swoje życie na emigracji.
Od zawsze bardziej niż miejsca interesowali
mnie ludzie - ich wybory, doświadczenia i historie. Kiedy poznawałam osoby
żyjące na emigracji, niemal odruchowo pytałam: "Skąd jesteś? Co zostawiłeś
za sobą?". Każda odpowiedź była inna. Każdy wyjechał z innego powodu. Każdy
niósł ze sobą własną historię.
Dopiero niedawno zrozumiałam, że
to właśnie wtedy zaczął rodzić się pomysł na podcast.
Rok temu doświadczyłam w swoim życiu
trudnych wydarzeń. Pomyślałam wtedy, że nie chcę, aby całą moją uwagę pochłonęło
to, co boli. Chciałam świadomie skierować ją w stronę czegoś dobrego. Tak
wróciłam do marzenia dziewczynki z magnetofonem szpulowym.
Zaczęłam tworzyć podcast "Dom, który
noszę". Myślałam o nim od dawna, podobnie jak o jego temacie. Od początku
był dla mnie czymś więcej niż projektem - stał się formą autoterapii. Pomógł
mi się pozbierać.
Dziś do podcastu zapraszam osoby,
które podobnie jak ja doświadczyły emigracji. Rozmawiamy o codzienności,
tęsknocie, odwadze, początkach i o tym, czym dla każdego z nas jest dom.
Obok rozmów nagrywam również felietony,
w których dzielę się własnymi przemyśleniami i doświadczeniami. Niezależnie
od formy, w każdym odcinku przewija się jeden wspólny motyw: emigracja
i człowiek, który próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie.
Kiedy nagrywałam pierwszy odcinek,
nie myślałam o zasięgach. Byłam przekonana, że będą go słuchać moi synowie,
najbliższa rodzina i kilku przyjaciół. Dlatego ogromnym zaskoczeniem i
wzruszeniem było dla mnie to, że zaczęły mnie słuchać osoby, których nigdy
wcześniej nie poznałam. Każda wiadomość, każdy komentarz i każde dobre
słowo są dla mnie czymś niezwykle cennym.
Dziś nie prowadzę nocnej audycji
radiowej. Nie siedzę w profesjonalnym studiu, ale rozmawiam z ludźmi. Słucham
ich historii i myślę, że życie spełniło moje dziecięce marzenie - po prostu
zrobiło to inaczej. Mam dziś 53 lata.
Ta historia nauczyła mnie, że marzenia
nie mają metryki.
Jeśli więc jest w Tobie marzenie,
które od lat odkładasz na później, nie pozwól, by pozostało tylko wspomnieniem.
Marzenia czasem cierpliwie czekają, aż będziemy gotowi po nie sięgnąć.
Magdalena Skoczylas - nauczycielka,
felietonistka oraz autorka podcastu "Dom,
który noszę", dostępnego na YouTube i Spotify.
|